اگر به من نزدیک می شوی
نازنین!
پیراهنت را دور بینداز
فرهاد
نوازش های تن داغ و عریان تو را می خواهد
تا نور را
لابه لای پستان های بی قرارت
و صدای بریده بریده ی نفس هایت را
زیر بازوهای در هم تنیده اش احساس کند!
مهربان!
برای مکیدن لب هایت
زهرآگین ترین نیش ها را
به جان خریدم
قسم خوردی به وجدان یک کندو
که دیگر هرگز به گل های نوشکفته باغ سوتینت
هجوم نیاورم
آن گاه دکمه های پیراهنت را گشودی
و با تو درآمیختم
مثل زنبوری که با سر
بیفتد در جام عسل!...
مثل همیشه عالی بود. واقعا لذت بردم.
پاسخ دادنحذفنگاهت زیباست.