۱۳۸۹ بهمن ۱۰, یکشنبه

جریمه ی غیبت!



نوازش می دهد
تمام احساسم را
سازی که از نفس های تو
تا بی نهایت نواخته می شود

*******

اهمیت ندارد هر شب چند نفر در آغوشت می خوابند
فقط سهم مرا از آغوشت باز بگذار!

*******

فکر می کردم از لبانت شروع می کنم ،
اما ببین امواج ِ بدنت با دستانم چه می کند؟!
لب هایت را بر لبانم بگذار
می دانم
تا لحظه ی آخر بی تابم خواهی ماند...

*******

برای غیبت ِ دیشبت ،جریمه می شوی !
پاهایت را بالا بگیر!

*******

به تشئگی منجر می شوم،
اگر زبانم را بچشی!


*******

می‏گویند ساز مقدّس است
پس تن تو را می‏بوسم هر شب
قبل از نواختن!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر